Statushouders leren fietsen tijdens fietsles

Jodi krijgt certificaat fietscursus2

Als je geboren en getogen bent in Nederland dan is het haast vanzelfsprekend dat je kunt fietsen. Voor kleine afstanden pakken we snel de fiets. Voor de meeste statushouders geldt dit niet. Zij moeten vaak lopen of zijn afhankelijk van anderen voor vervoer. Lastig als je met je kind naar zwemles moet, maar ver van het zwembad woont. Of als je dagelijks een eind naar je werk moet lopen. Daarom organiseerden gemeente Raalte, CRT Raalte en Vluchtelingenwerk een fietscursus voor nieuwe Nederlanders.

Vijf deelnemers ontvingen op 7 december als afsluiting van de cursus hun fietscertificaat. Een van deze deelnemers is Jodi Traab. Jodi woont met haar familie sinds twee en een half jaar in Nederland.

De fietslessen werden gegeven door enthousiaste vrijwilligers van de wielervereniging CRT Raalte. Wim Veldhuis is één van de vrijwilligers die de fietslessen geeft. We vragen Jodi en Wim hoe ze de fietslessen vonden. Als cursist én als cursusleider.

Enthousiasme

Wat bij beiden opvalt is het enthousiasme waarmee ze over de fietscursus vertellen.

Wim: ‘Het mooiste is het plezier van mensen als het fietsen lukt. Als vrijwilliger loop je constant met iemand mee naast de fiets. Hoe harder je cursist fietst, hoe harder je moet lopen! En als het fietsen lukt, dan is het bijna zoals wanneer je je eigen kind leert fietsen.’

Jodi: Naast het leren fietsen vond ik vooral het contact met de andere deelneemsters erg fijn! Omdat ik al vrij goed Nederlands spreek tolkte ik soms ook voor de rest, dat was leuk.’

Doorzettingsvermogen

Net zoals alle begin, is ook het beginnen met fietsen moeilijk. Jodi beaamt dat: ‘Stoppen, afstappen en opnieuw beginnen is aan het begin elke keer weer lastig.’. ‘Als cursusleider moet je mensen dan ook een beetje bij de hand nemen’ vult Wim aan, ‘Evenwicht en balans zijn aan het begin lastig en daarna komt nog het jezelf voortbewegen op de fiets en slalommen tussen de pionnetjes door. Als Nederlander krijg je het fietsen met de paplepel ingegoten, je staat er vaak niet bij stil hoe complex het fietsen is als je dat als volwassene moet leren.’

Complexe verkeerssituaties

 De cursussen bij het CRT starten op de wielerbaan. Nadat de basisbeginselen van het fietsen onder de knie zijn gaan de cursisten de openbare weg op. Hier leren ze omgaan met complexe verkeerssituaties. En dat is minstens zo belangrijk als het leren fietsen zelf.

Jodi: ‘In het verkeer zijn veel mensen en je moet continue inschatten wat anderen gaan doen.  Maar dat geldt ook andersom: zo was ik wel eens bang om zelf iets fout te doen, wat invloed heeft op iemand anders. Fietsles heeft geholpen om hiermee om te gaan.’

Wim: ‘Op de baan oefenen we met controle over de fiets. Daarna gaan we met de cursisten naar plekken waar ze vaak komen. Op en neer naar de supermarkt, de school, de bibliotheek en de dokter. Ook complexe kruisingen zoals de kruising Westdorplaan/Burgemeester Kerssemakersstraat oefenen we.’

Grotere wereld

Maar wat levert het kunnen fietsen nu daadwerkelijk op?

Jodi: ‘Nu ik kan fietsen kan ik bijvoorbeeld makkelijk even naar de Jumbo. Ik ben minder afhankelijk van mensen die me kunnen brengen of halen. En ik ben sneller dan wanneer ik zou lopen.’

Wim: ‘Zelfstandig van A naar B kunnen komen is voor de integratie in onze maatschappij ontzettend belangrijk. In Nederland wordt veel gefietst, het is dan ook een manier om mee te kunnen doen in de maatschappij. Als je kunt fietsen wordt je omgeving groter. Bovendien is het financieel natuurlijk ook aantrekkelijker dan bijvoorbeeld het openbaar vervoer.’

Wethouder Jacques van Loevezijn reikt de certificaten uit

 

 

Professionals die u kunnen helpen

Op de sociale kaart vindt u informatie, voor inwoners en professionals, over formele en informele organisaties rond wonen, zorg & welzijn, werk & inkomen, kinderen en jeugd.

Organisaties